Doręczenie komornicze to sformalizowana czynność polegająca na osobistym dostarczeniu przez komornika pism sądowych (najczęściej odpisu pozwu) adresatowi, który wcześniej nie odebrał ich za pośrednictwem poczty. Procedura ta została wprowadzona do Kodeksu postępowania cywilnego (art. 139(1) k.p.c.), aby zapobiegać tzw. fikcji doręczenia i chronić prawa obu stron procesu. Należy stanowczo podkreślić, że doręczenie komornicze nie jest wszczęciem egzekucji i nie wiąże się z zajęciem majątku.

Mechanizm ten przenosi na powoda obowiązek ustalenia faktycznego miejsca pobytu pozwanego w sytuacji, gdy tradycyjne podwójne awizo pocztowe okazuje się nieskuteczne.

Podstawa prawna: zastosowanie art. 139(1) Kodeksu postępowania cywilnego

Sąd zarządza doręczenie przez komornika w ściśle określonej sytuacji procesowej. Ma to miejsce wyłącznie przy doręczaniu pierwszego pisma procesowego w sprawie (pozwu, wniosku, nakazu zapłaty), gdy pismo to zostanie zwrócone do sądu z adnotacją poczty „nie podjęto w terminie” lub podobną.

Zgodnie z procedurą:

  1. Sąd przesyła powodowi (osobie inicjującej postępowanie) odpis pisma wraz z zobowiązaniem do doręczenia go pozwanemu za pośrednictwem komornika.
  2. Powód ma 2 miesiące (liczone od dnia doręczenia mu zobowiązania) na złożenie w sądzie potwierdzenia doręczenia pisma przez komornika lub zwrócenie pisma ze wskazaniem aktualnego adresu pozwanego.
  3. W tym celu powód musi samodzielnie złożyć wniosek o doręczenie do wybranego komornika sądowego (właściwego dla obszaru apelacji, w której znajduje się adres pozwanego).

Niedopełnienie tego obowiązku w terminie skutkuje zawieszeniem postępowania sądowego z mocy prawa (art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.).

Etapy doręczenia komorniczego i możliwe rozstrzygnięcia

Po otrzymaniu wniosku od powoda, komornik przystępuje do czynności terenowych. Jego zadaniem jest fizyczne dotarcie pod wskazany adres i próba wręczenia korespondencji. Przebieg tego procesu może zakończyć się na kilka sposobów, które rodzą odmienne skutki prawne dla toczącego się postępowania.

Wynik czynności terenowych

Opis sytuacji

Skutek prawny dla postępowania

Skuteczne doręczenie

Komornik zastaje adresata lub dorosłego domownika i wręcza pismo za pokwitowaniem.

Sąd uznaje pismo za doręczone, terminy procesowe zaczynają biec (np. na złożenie sprzeciwu).

Ustalenie, że adresat zamieszkuje, ale go nie zastano

Komornik weryfikuje u sąsiadów lub domowników, że pozwany tam mieszka, ale aktualnie jest nieobecny.

Powód informuje sąd o prawidłowości adresu. Sąd może uznać awizo pocztowe za skuteczne.

Ustalenie, że adresat nie zamieszkuje

Komornik kategorycznie ustala, że pozwany wyprowadził się z danego adresu (np. lokal stoi pusty lub mieszkają inni lokatorzy).

Powód musi poszukiwać nowego adresu. Jeśli go nie znajdzie, postępowanie ulega zawieszeniu.

W sytuacji, w której komornik nie zastanie adresata pod wskazanym adresem, powód może dodatkowo zlecić komornikowi poszukiwanie aktualnego adresu pozwanego. Komornik korzysta w tym celu z dostępnych mu baz państwowych (m.in. rejestr PESEL, ewidencja ZUS, CEIDG).

Koszty doręczenia komorniczego – ustawa o kosztach komorniczych

Koszty związane ze zleceniem doręczenia obciążają powoda (wierzyciela), który składa wniosek do komornika. Należności te są ściśle uregulowane w ustawie z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych.

Zgodnie z przepisami powód musi uiścić opłatę stałą:

  • Za doręczenie pisma na jeden adres – w wysokości 60 zł (art. 41 ustawy).
  • Jeśli powód zleci komornikowi dodatkowo podjęcie czynności zmierzających do ustalenia aktualnego adresu pozwanego – pobierana jest kolejna opłata stała w wysokości 40 zł (art. 41a ustawy).

Ponadto powód jest zobowiązany do pokrycia zryczałtowanych kosztów dojazdu komornika do miejsca zamieszkania pozwanego (tzw. zwrot wydatków gotówkowych). W przypadku wygrania procesu, powód może domagać się od pozwanego zwrotu tych poniesionych kosztów w ramach rozliczenia kosztów postępowania sądowego.

Odmowa przyjęcia pisma od komornika

Prawo precyzuje również sytuację, w której adresat odmawia przyjęcia dokumentów. Zgodnie z art. 139 § 2 k.p.c., jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane. Komornik czyni na piśmie lub na potwierdzeniu odbioru odpowiednią adnotację o odmowie i dacie tej odmowy. Pismo zostaje zwrócone do sądu ze skutkiem doręczenia.

Odmowa przyjęcia przesyłki nie wstrzymuje toku sprawy. Oznacza jedynie, że pozwany świadomie rezygnuje z prawa do zapoznania się z treścią zarzutów i obrony w procesie cywilnym (np. naraża się na wydanie wyroku zaocznego).

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy doręczenie komornicze oznacza, że mam już dług i komornik zablokuje mi konto?

Nie. Zlecenie doręczenia pisma (np. odpisu pozwu) nie jest czynnością egzekucyjną. Oznacza jedynie, że sprawa trafiła do sądu, ale wyrok lub nakaz zapłaty jeszcze nie zapadł (lub nie jest prawomocny). To etap, w którym pozwany ma prawo podjąć obronę, napisać sprzeciw lub odpowiedź na pozew. Na tym etapie komornik występuje wyłącznie w roli „kuriera” sądowego i nie ma prawa zająć wynagrodzenia czy rachunku bankowego.

Co w przypadku, gdy mieszkam za granicą, a komornik puka do drzwi mojego starego mieszkania w Polsce?

Jeśli komornik ustali, że pozwany na stałe wyjechał za granicę (potwierdzą to np. obecni domownicy), poinformuje o tym powoda. Sąd w takiej sytuacji nie uzna doręczenia za skuteczne. Do doręczeń zagranicznych stosuje się odrębne przepisy (np. rozporządzenia unijne dotyczące doręczania dokumentów sądowych).

Czy mogę odebrać pismo od komornika w jego kancelarii?

Tak. Jeśli komornik nie zastanie adresata w domu, pozostawia w skrzynce pocztowej lub na drzwiach zawiadomienie (tzw. awizo komornicze). Wskazuje w nim termin i miejsce (adres kancelarii), w którym adresat może osobiście odebrać korespondencję.

 

POZOSTAŁE AKTUALNOŚCI

Przeczytaj:  Zmiana komornika sądowego podczas postępowania egzekucyjnego –